home

André Meurs

André Meurs is de man achter tal van grote Nederlandstalige hits uit de jaren na de oorlog . Zo is hij verantwordelijk voor de grootste successen van het Cocktail Trio en schrijft hij liedjes als als "Ja, zo’n reisje langs de Rijn", "Als de spotvogelfluit" en "De appeltjes van Oranje". Meurs schrijft teksten voort tal van artiesten zoals Eddy Christiani, Tobi Rix en De Wama’s.

André Meurs is geboren op 10 maart 1925 in Amsterdam.In de oorlog zit hij in het studentenverzet. Hij werd als enige van "de groep Overveen"niet gefusilleerd'. Meurs belandde wel in concentratiekamp Willemshafen.

In de jaren vijftig werkt hij veel voor radio. Zo werkt hij mee aan "De Golfbreker"van de VARA en schrijft hij commercials voor Radio Luxemburg

Het Cocktail Trio komt snel na de oprichting in contact met André Meurs. Hij is een kennis van Carel. Meurs is een Amsterdammer die na de oorlog van plan was rechten te gaan studeren, maar die al snel een groot talent bleek te bezitten om teksten te schrijven. Hij treedt zelf op als conferencier, maar maakt snel faam als tekstschrijver van liedjes

Zijn bijdrage aan het succes van Het Cocktail Trio is groot. Tientallen van oorsprong vaak Amerikaanse liedjes voorziet hij van snedige teksten. Van Grote Beer tot Batje Vier en van Kangaroe-eiland tot Wie heeft de sleutel van de jukebox gezien?, ze komen allemaal uit de pen van Meurs.

Carel "André was een geweldenaar. Een komische tekst schrijven is vreselijk moeilijk, maar Meurs kon dat voortreffelijk. Denk maar aan ‘Wie heeft de sleutel van de jukebox gezien’. Wie verzint zoiets? Het zijn maar een paar tekstschrijvers die dat kunnen. Het gekke was. Zelf was hij niet zo hele grappige man. Hij was een serieuze, intelligente man. Hij werd nog directeur bij de TROS. Maar hij kon een komisch lied schrijven waar ik dan van dacht: Hoe krijgt de man het bijelkaar geprakkezeerd?".

André Meurs is een ware taalvirtuoos. Zijn teksten hebben de Nederlandse taal verrijkt. Het Kangaroe-eiland levert zelfs een kreet op die als gezegde voortleeft. Oh, ik ben toch zo ongeruus Truus / Ik ben toch zo ongeruus / Pa gooit me zonder excuus Truus / Als ik zo leeg thuis kom uit huus. De ‘Excuus Truus’ wordt een gangbare term voor iemand die overal een excuus of een smoesje voor heeft. Kangaroe-eiland heet overigens eerst nog "Kangaroe", maar al snel heeft iedereen het over het liedje "Het kangaroe-eiland". Als de eerste langspeelplaat uitkomt is de titel veranderd.

Ook schreef Meurs het feestnummer Hoeperdepoep. Hoeperdepoep zat op de stoep en laten we vrolijk wezen / Hoeperdepoep zat op de stoep en laten we vrolijk zijn. Op de b-kant van Hoeperdepoep staat Waar zat jij toen het schip is gestrand. Dat laatste nummer gaf bij de Hilversumse omroepen ook weer stof tot discussie. Want was de zin had jij ook toevallig net iets in je hand’ pornografisch bedoeld? Carel Alberts moet er om lachen: "Nee, dat zou André Meurs nooit gedaan hebben, maar zo was de moraal in die tijd, alles was taboe".

De samenwerking tussen Meurs en Het Cocktail trio leidt in de lente van 1965 tot Het Vlooiencircus. Dit keer geen bewerkingvan een bestaande buitenlandse hit, maar een eigen nummer. De muziek van het nummer is geschreven door Ad van der Gein samen met Scheveninger Hans Ninaber. Ze brengen er ook een instrumentale versie van uit met de titel Tiddeley Winks. Het liedje werd later ook op de plaat gezet door de wereldberoemde boogie-woogie pianiste Winnifred Atwell. Ze speelt op haar kenmerkende boogie-woogie wijze Het Vlooiencircus onder de titel Flea-Market of Paris. Het plaatje wordt als singel uitgebracht in Engeland, maar haalt daar de hitparade niet. In eigen land probeert platenlabel Imperial het succes van het nummer nog verder te verzilveren door het ook door Rita Corita te laten zingen. Ze geeft er een eigen draai aan, maar een succes wordt het niet.

André Meurs schrijft de legendarisch geworden tekst over een krompratende circusdirecteur van een Vlooiencircus. "Hoogke-eertes poeblikoem, wij presentieren oens vlooiencirkoes!" De slotkreet wordt nog een gevleugde uitdrukking. De TROS gebruikte het nog lange tijd in het programma ‘Koning Klant’ met Wim Bosboom. Als het wrak van de weg vernietigd werd klonk steeds vast de kreet. ‘Die zien we nooit meer terug!’.

André Meurs wordt in september 1967 hoofd van de AVRO-radio. Een verantwoordelijke baan die hem veel tijd kost. Hij maakt programma's als "Happy Meursday to you" en "Wat was in de week". Hij wil nog wel blijven schrijven voor Het Cocktail Trio, maar dan wel met de garantie dat ze de nummers ook daadwerkelijk op plaat zetten. Een onmogelijke vraag voor Het Cocktail Trio en de succesvolle samenwerking tussen de tekstschrijver en het trio houdt op. Het laatste plaatje waar Meurs aan mee werkt is de singel die uitgebracht wordt bij het 15-jarige bestaan van Het Cocktail Trio. Meurs schreef de tekst voor Het Duinkonijn, een nummer dat op de b-kant staat van "Het is carnaval voor mij".

in 1975 werd André Meurs directeur bij de TROS. Hij overleed eind 1980 als gevolg van een hartinfart.