home

Cor Steyn

Organist Cor Steyn werd geboren als Cornelis Gerardus Hendricus Stijn op 22 december 1906 in Leiden.

In 1931 (op 7 mei) trouwde Cor met Hillechien Neuwitter. Ze kregen 2 zonen, maar gingen in 1945 alweer scheiden. Daarna trouwde Cor met Rita Wengler. Met haar krege hij 2 zonen en één dochter geboren.

Vanaf zijn vijfde kreeg hij piano- en vioolles. Cor bleek een talnetnvol vbentje, want als twaalf jarige mocht hij vervroegd toelatingsexamen doen voor het Koninklijk Conservatorium voor Muziek in Den Haag. Zijn opleiding kon hij niet voltooien. Toen zijn vader namelijk een ernstig ongeluk kreeg, moest Cor gaan werken om voor het gezin de kost te verdienen. Cor begon met optredens in cafés, cabarets en bioscooptheaters in heel het land. Daarbij ontwikkelde hij zich tot een veelzijdige muzikant.

In 1932 trad Cor Steyn als pianist-accordeonist in dienst van de Vereeniging van Arbeiders-Radioamateurs (VARA). Hij kreeg er de leiding van hij bespeelde het bekende VARA-orgel en het pijploze Hammondorgel.

Tijdens de Duitse bezetting onttrok Cor Steyn zich zoveel mogelijk aan het werken voor de genazificeerde Nederlandsche Omroep; als free-lancer kon hij optredens weigeren. Van 1941 tot 1944 had hij de muzikale leiding van René Sleeswijks Snip en Snap-revue : hij dirigeerde het revue-orkest, verzorgde de arrangementen en schreef de muziek voor een aantal liedjes. Zo componeerde hij in 1943 de overbekende melodie voor het door Jacques van Tol onder pseudoniem geschreven 'Als op het Leidscheplein de lichtjes weer eens branden gaan', dat in de bezettingstijd een demonstratieve werking had.

Na de oorlog werd Cor Steyn door de Eereraad voor de Amusements- of Kleinkunst berispt, omdat hij tijdens de Duitse bezetting had doorgewerkt. Een onterechte maatregel in zijn ogen, aangezien hij zich niet met politieke zaken had beziggehouden, maar het publiek in de moeilijke oorlogsjaren onschuldige ontspanning had geboden.

In 1949 kwam Cor Steyn weer in vaste dienst bij de VARA, aanvankelijk als medewerker van de propaganda- en programmadienst, vanaf 1950 uitsluitend als verzorger van uitzendingen. Vanaf 1955 was Cor Steyn ook vaak op de televisie te zien. Daar kreeg hij in het amusementsprogramma 'Saint-Germain-des-Prés' bekendheid als vaste medewerker en begeleider van de cabaretier Tom Manders in diens succesrol van de vagebond 'Dorus'. De laatste, sjofel gekleed, sprak de in jacquet gestoken organist dan altijd aan met het respectvolle 'meneer Cor Steyn'.

Steyn wilde vooral geen 'ster' worden, want 'na iedere top ligt meestal een diep dal'. Hij had al te veel collega's via die top zien afglijden naar het niets. Na een kortstondige ziekte overleed hij onverwacht aan een hartinfarct, 58 jaar oud.