hetcocktailtrio.nl

Biografie
Het hele verhaal...
Nieuws
Discografie
Songteksten
Fotoalbum
Cocktail Top 20
Cocktail Mp3
Te Koop
Cocktail Collega's
Persfoto's
Gastenboek
Contact
fotosite over Sneek Wat vindt U de leukste plaat van Het Cocktail Trio? koop on-line Nederlandstalige cd's Site over Pino uit Sesamstraat luister naar de grootste Cocktail Trio-hits!

de vorige pagina blader een pagina vooruit

Optreden voor de koninklijke familie

De populariteit van Het Cocktail Trio brengt Ad, Tonny en Carel zelfs op Paleis Soesdijk. Ad: "Prins Bernhardt was gek op ons. De prinsessen ook. Als we weer eens bij zon party waren met hoge gasten dan dachten we: wat moet de hertog van Kent nou met Het Kangaroe-eiland? Maar ze vonden het allemaal prachtig!".

Tonny kwam er ook vaak alleen. Hij gaf Prinses Irene gitaarles: "Mensen met blauw bloed in de aderen zijn net zo gewoon als wij. Zo kwam de koningin Juliana eens binnen met haar armen vol boodschappen. Die wilde ik van haar overnemen. Ben je gek! Zei ze. Het is voor mij geen enkele moeite om de spullen naar de keuken te brengen. Blijf jij maar lekker zitten dan zet ik meteen even een kopje thee". Ik was eerst erg verbaasd, maar toen besefte ik dat onze koningin géén vrouw is die uit de hoogte wil doen. Ondanks de bijzondere plaats die ze in de maatschappij heeft"

Carel herinnert zich nog een hilarisch voorval met Prins Bernhardt: "Op een gegeven moment zitten wij na ene optreden aan tafel. Er komt een lakei en die vraag wat we willen drinken. Nu was Ad de enige die van ons drie alcohol dronk. Tonny en ik namen altijd chocolademelk. Dus wij vragen om een chocolademelk. De lakei zoek, maar vindt dat niet en vraagt het tenslotte maar aan Prins Bernhardt. Die zegt "Al haal je hier de hel kelder leeg, je vindt alleen maar champagne en rosé!".

Een galadiner met de Nederlandse Koninklijke familie, koning Juan Carlos van Spanje en onder andere ex-koning Constatijn van Griekenland. verloop dankzij Het Cocktail Trio hilarisch. Carel: "Het klinkt ongelofelijk, maar het is waar gebeurd. Op een dag speelden we op een deftig feestje en men vroeg ons of we aan het diner wilden deelnemen. Bij de kleermaker hadden we alle drie voor de gelegenheid een prachtige grijze smoking laten maken.

Toen het eindelijk zover was zaten we daar alle drie apetrots in ons apenpakkie. We zaten alle drie aan een aparte tafel. Ik kwam te zitten bij een baron en bij een adellijke Amerikaanse dame en nog iemand van wie ik niet wist wat voor bijzonders het was. We werden bediend door lakei Boudewijn. Hij serveerde een heerlijk stukje kip met oranje saus. Wat Boudewijn niet wist, en ik ook niet, was dat het boutje nogal opblazen was. Toen ik mijn vork enthousiast in de kip stak zei het "Klap!". Toen ik na een paar seconden mijn ogen weer open durfde te doen wist ik niet wat ik zag. Mijn hele smoking was gegarneerd met oranje saus. Voor ik het wist stond ik in de keuken en was een ijverig dienstmeisje bezig de smurrie van mijn pak te halen. Toen ik de zaal weer ingeleid werd liep ik als een hond met de staart tussen de benen. Niemand durfde te lachen, maar ik voelde de adellijke ogen in mijn rug priemen. Toen ik beduusd ging zitten barste de hele zaal in lachen uit. De baron aan mijn tafel lachte zo onbedaarlijk hard en zwaaide met zijn arm zo een glas wijn bij de Amerikaanse dame over de jurk. Je zou denken dat het verhaal afgelopen is. Maar lakei Boudewijn had nog pudding met slagroom. Toen hij dat bij onze tafel wilde serveren floepte er zo een stuk bij de baron op schoot. Het hek was van de dam. Iedereen, ook de baron, zat te huilen van het lachen.

De optredens op Soestdijk eindigen als Het Cocktail Trio een wel erg karig honorarium krijgen. Het Trio voert in overleg met de hofmaarschalk de rekening iets op door allerhande extra kosten in rekening te brengen. De 275 gulden worden keurig betaald, maar aan de optredens kwam wel direct een einde.

Samen met The Shepherds maakt Het Cocktail Trio later nog een speciale televisieshow voor Koningin Juliana. Onder de titel "Met de beste wensen". Een televisieprogramma waarin een zeer gevarieerde muziekshow wordt opgevoerd. Met een aria uit De parelvissers, klassieke pianostukken door Ad, Tonny dat klassiek werk op zijn gitaar speelde en in de klassiek getinte avond zat ook "Leve de Opera" van Het Cocktail Trio. Helaas vallen de kijkcijfers van het programma tegen omdat op het andere net een belangrijke voetbalwedstrijd rechtstreeks wordt uitgezonden.

Ad in de gevangenis

Met een slok op ramt af in de lente van 1968 in de Haarlemmermeer een verkeerspaal van de ANWB. Het brengt hem voor straf drie weken in de gevangenis in Veenhuizen. Temidden van allerlei artiesten en andere bekende Nederlands die voor hetzelfde vergrijp moesten zitten brengt Ad de tijd in de zomervakantie door. Ad weet zelfs daar de show te stelen.

"Op een mooie woensdag moest ik met Het Cocktail trio optreden. Piet van The Three Jacksons, een vriend van me, was er ook en die was jarig. Dus na het optreden nam ik een pilsje. En nog een pilsje, want het was gezellig. Om een uur of twee s nachts stap in mijn auto. Ik pakte niet de grote weg maar ging over binnendoor over allemaal van die kromme landweggetjes. Ik reed daar op dat landweggetje. Te hard. En plotseling hield dat weggetje op en begon het kanaal! Dus ik moest verschrikkelijk hard remmen en beland met een grote klap boven op een verkeerspaal.

De auto kon niet meer verder dus ik moet op hulp wachten. Gelukkig komt er een auto aan. Pas op het laatste moment had ik in de gaten dat het een politiebusje was. Ik zeg tegen die twee agenten. Kunt u mij even helpen? Natuurlijk zegt ie. Gaat u maar even in het busje zitten, dan zorgen wij dat die auto weg komt. Op het hoofdbureau van politie in Hoofddorp zegt een brigadier. U heeft teveel gedronken. Nou ik zeg. Dat lijkt me sterk. Ik heb nog een mondharmonica bij me. Ik kan nog best een stukje voor u spelen! Nou dat hoefde niet. Ik zeg zal ik het echt niet even doen? Ik zette er ook nog een hoedje bij op. Dus ik pak die mondharmonica en speel vrolijk een stuk van "Ik ben met Catootje naar de opera gegaan. Halverwege riep hij al dat ik op kon houden. Ik moest mijn roes in de cel uitslapen.

Na enige tijd kreeg ik bericht dat ik voor moest komen in Haarlem. Dus ik bel Johnny Kraaykamp op en vroeg hem of hij nog een advocaat wist, want hij ook zon akkevietje aan de hand gehad Dat was een goede hoor! Hij hield een pleidooi waarbij de tranen bijna over mijn wangen liepen. Ik wist zelf niet eens dat ik zon goeie vent was! Maar ik moest wel 3 weken de cel in en ik mocht een jaar lang ook geen auto rijden. Ik mocht wel de straf uitzitten in de vakantie als we geen optredens hadden met het trio.

Nou, toen het zover was ging ik met de trein naar Assen., Daar werd ik met een busje opgehaald en naar Bankenbos-Esserheem gebracht.. Daar stonden allemaal lange barakken. En daar was een speciale afdeling voor drinkebroers. Ik kreeg direct zon gevangenispak aan. Al na vijf minuten had ik dat bekeken, dus ging ik naar de directeur toe. Ik vertel die man dat ik van Het Cocktail Trio ben en dat ik daar ook wel wat kunnen spelen. Maar niet in dit pakkie! Nou dat leek m wel wat. Tien minuten later had ik een mooi Manchester pak, compleet met stropdas.

Ik heb daar toen een cabaretgezelschap opgericht. Daar zaten allerlei mensen bij zoals een jongen van de platenmaatschappij, een chirurg die bas speelde, er zat een goochelaar bij en een directeur van een verzekeringsmaatschappij. Fred Wierman die in De Jantjes had gespeeld zat er ook en met die groep gingen we daar optreden. De eerste avond dat we speelden zaten de directeur en de pastoor op de eerste rij! Het was een enorm succes! Die directeur vroeg of we ook in Esserheem wilden spelen. Daar waar de zware jongens zaten. Dat was wat. Moordenaars, bankrovers, alles zat daar. Die mannen zaten daar te huilen toen we "de Jiddische mama" speelden.

Ik mocht niet alleen muziek maken. Ik moest ook in de tuin werken, maar dat wilde ik niet. Ik zeg dat kan ik met mijn handen niet. Ik ben pianist. Lieten ze me voortaan de koffie rondbrengen. Ik heb op zondag de pastoor daar nog gevraag of ik niet op het orgel mocht spelen. Dan kon ik zo mooi het pianospelen bijhouden. Hij vond dat beste en regelde dat ik werd opgehaald met een busje en dan mocht ik s avonds spelen op het orgel. Hij vond het prachtig. Na afloop vraagt hij of ik even nog een cognacje lust. Daar zat ik daar net voor dus dat heb ik maar niet gedaan!

Het ergste vond ik het als mijn vrouw en dochter op visite kwamen. Dan vroegen ze aan een bewaken. Wij komen voor meneer Van der Gein. Maar ze kenden daar mijn naam niet, ze werkten alleen met nummers. En dan praat je daar een tijdje met je vrouw en dochter. Daar heb ik wel een klap van gekregen hoor. Zien ze je daar zitten achter zon ruit. Ik vond het verschrikkelijk.

de vorige pagina blader een pagina vooruit

© Eric van den Berg 2005